Kobiety, ach te kobiety… Czesc VI moze nie ostatna

Czasy napoleonskiewalewska

Krótkie wprowadzenie:
Swój poprzedni artykul poswiecilem w calosci epoce Oswiecenia. Staralem sie w nim przyblizyc Czytelnikom interesujacy okres w polskich dziejach, a mianowicie tzw. „saskie ostatki”, które przyczynily sie posrednio do upadku Rzeczypospolitej. Szczególna uwage zwrócilem na szerzacy sie do dzisiaj nalóg pijanstwa, a takze na tajemnice szlacheckiej alkowy.
Poniewaz poprzednim razem nie wyczerpalem calkowicie obszernego tematu, powracam wiec jeszcze raz do niego, a mianowicie do schylkowego okresu Oswiecenia, kiedy to na europejskiej scenie niepodzielnie królowal Jego Cesarska Mosc, Napoleon Bonaparte, a dla bliskich – „Maly kapral”.
Epoka Oswiecenia, podobnie jak kazda inna, miala wady i zalety, wzloty i upadki. Przyczynila sie jednak do rozwoju kultury europejskiej opartej na swiatopogladzie racjonalistycznym. Wszedzie wszechwladnie panowala „empiria”, czyli doswiadczenie. Rojno bylo jak w ulu od róznego kalibru empiryków, teorii empirokrytycznych, filozofii empirycznych i przezyc empirycznych. W koncowej fazie Oswiecenia, z powodu stawiania wszystkich kart na ostrzu noza na doswiadczenie, doszlo do wielu wy-naturzen. Wspomne tylko na marginesie o pewnej kobiecinie, zonie znanego cyrulika, która ni stad, ni zowad zakochala sie w… mikrobie!? Aby urealnic swe glebokie uczucie, wziela po cichu od malzonka praprototyp mikroskopu i za wszelka cene starala sie powiekszyc swego kochanka do takich rozmiarów, azeby móc nawiazac z nim jaki taki stosunek. Podobny przebieg w czasie afrykanskiego safari miala milosc mrówki do slonia, ale to juz inna para kaloszy !
Wybaczcie, Drodzy Czytelnicy, ze wspomne jeszcze mimochodem na innym marginesie o skandalu, w który zaplatani byli lekarze i przedstawiciele meskiej strony sfer arystokratycznych. WyobraYcie sobie, ze ówczesni chirurdzy badali w prosektoriach kawaleczek po kawaleczku ciala kobiece, za co brali wynagrodzenie, a arystokraci czynili to samo w przybytkach uciech doczesnych, z ta róznica, ze za kazdy eksperyment na zywym obiekcie doswiadczalnym sami placili… w naturze i zywa gotówka. Jedni i drudzy po zmudnych i dlugotrwalych doswiadczeniach doszli do jednomyslnych konkluzji, ze ciala kobiet i mezczyzn z tylu sa jednakowe, a z przodu dadza sie dopasowac.
Epoka Oswiecenia w okresie schylkowym obfitowala tez w róznego rodzaju konflikty, które znalazly swój wyraz w rewolucjach francuskiej i amerykanskiej. Lecz zanim nastapil jej kres, na firmamencie europejskim zablysnela nowa gwiazda supernowa, która jakby za pomoca czarodziejskiej rózdzki odmienila losy starego kontynentu i wywarla niebagatelny wplyw na pozostale. Ta gwiazda byl nie kto inny, tylko sam Napoleon Bonaparte.
Nie zamierzam sie rozwodzic nad jego zwyciestwami na Polu Marsowym, w których to przecietny smiertelnik ma dokladne rozeznanie, lecz postaram sie skupic uwage Czytelników na zmaganiach, które mialy miejsce na innym polu, a mianowicie na Polu Wenery, gdzie osiagnal tez znaczace sukcesy.
Wielu historyków do dzisiaj nie moze zglebic, w jaki sposób ten osobnik „nikczemnej postury”, a wlasciwie liliput (ale za to z jakim duzym… kapeluszem) mógl tak latwo podbic tyle serc niewiescich. Trudno jednak zglebic tajemnice zakamarków kobiecych serc i powody, dla których rzucaly sie do stóp cesarskich z pelnym oddaniem i unizonoscia.
Otóz ten maly herkules po podbiciu wiekszosci krajów europejskich swe zwycieskie kroki skierowal w strone Rosji i przechodzac spacerkiem przez wykreslona z map przez zaborców Polske, spotkal przypadkiem na miejskim deptaku „u wód” pewna dame o nazwisku Maria Walewska. Jego cialo przeszedl prad elektryczny (wynaleziony znaczne póYniej), gdy spojrzal poprzez pierwszy prototyp monokla i ujrzal na wysokosci swego wzrostu rysujace sie pod zwiewna suknia urocze miejsce, zwane przez uczonych w pismie „pepkiem swiata” lub „Yródlem zapomnienia”. Tak go ten widok zafascynowal, ze stanal jak zamurowany, i doczekalby w tej pozycji jako gotowy pomnik, naszych czasów, gdyby dama nie ujela go pod ramie i nie zawiodla do swego buduaru.
Tam wsród domowych pieleszy wyrzekl do niej znamienne w skutki slowa:

Nadobny kwiat, cudniejszy swiat, najpiekniejsza cnota.
Wierna checi, za pamieci otwórz
szczesciu wrota.

I co tu mówic, wrota te skrzypiac we wrzeciadzach uchylily sie odrobine, aby po odpowiednim monarszym namaszczeniu rozewrzec sie na osciez! Plynaca dotychczas wartkim nurtem rzeka dziejów jakby co nieco przyhamowala i zaczela rozlewac sie szeroko pograzajac na dlugi czas w swych metnych odmetach dwoje kochanków.
Woda plynie, czas ucieka, a na zdobywce Rosja czeka i czeka… No i masz babo placek – nie doczekala sie!
Wprawdzie Napoleon przegral z kretesem wojne z zaborca mos-kiewskim i na polu walki poniósl sromotna kleske, lecz na innym polu odniósl walne zwyciestwo. Pani Walewska dala mu… co trzeba, a on jako szarmancki mezczyzna podarowal jej Ksiestwo Warszawskie, gdzie by mogla dozyc spokojnie swych dni jako sedziwa i czczona powszechnie matrona. Ze swego uwitego gniazdka miala niebagatelny wplyw na losy ksiestwa w mysl prehistorycznego porzekadla pióra biskupa warminskiego:

My rzadzim swiatem,
a nami kobiety
Pelno widac Messalin,
rzadko – Penelopy.

Podsumowujac stosunki panujace w loznicy pani Walewskiej, mozna stwierdzic, ze „maly kapral” skladajac ofiare na oltarzu Kupidyna tak mocno kochal swa wybranke serca, ze nie liczyl sie wcale z tzw. opinia publiczna, czyli róznego kalibru dewotek, rajfurek i plotkarek, a swój poglad w tej sprawie wyrazil krótko: „Opinia publiczna to dziwka”. Milosne „sekscesy” monarchy, jego wzloty i upadki znalazly swoje odzwierciedlenie w rozprawce naukowej niejakiego Jana Lemanskiego:

Napoleon bywal pobit,
Nie przez wrogów bron,
lecz kobit.
Nie wiedziec,
z jakiej przyczyny
Afekt czul dla Józefiny.
A ona, nie wiedziec czemu,
Przyprawiala rogi jemu.
Marszczac brew w gniewnym zarysie
Rzekl jej cesarz:
„Rozwiedzmy sie!”
I choc zal mu bylo podwiki,
W kat ja dla Marii Ludwiki.
Potem milosnej malarii
Dostal do Walewskiej Marii,
Co chciala dojsc z czuciem slodkiem
Wielkich celów
malym srodkiem…

Pomimo, ze zarówno na polu walki jak i na niwie milosci francuski cesarz odniósl szereg druzgocacych zwyciestw, to na jednej z narad sztabowych wyrazil sie, ze „najwieksze zwyciestwo nad kobieta, to uciec od niej”.
Polski epizod w zyciu Napoleona podsumowal bardzo obrazowo pewien anonimowy internetowy poeta w XIII Ksiedze „Pana Tadeusza”:

Juz sie przed Litwa przyszlosc rysowala lepsza,
Gdy nagle krzyk sie podniósl: „Napoleon spieprza!”
Faktycznie, cesarz nawial w kapciach i neglizu.
„Aj, waj – zmartwil sie Jankiel – uciekl do Paryzu”.
W tejze chwili od wschodu wsród gromkich okrzyków
W kufajce i walonkach wszedl kapitan Rykow
I rzekl patrzac zyczliwie na szlachte struchlala:
„Nu, wot my znowuz razem”. I tak juz zostalo.
Starzejacy sie monarcha zaczal z czasem odnosic porazke po porazce, wiec
… po nastepnych klesk strzelbie,
Samotnie osiadl na Elbie.
Az zeszedl ze zycia sceny
Na lonie Swietej Heleny.

A ja, reporter „POLISH NEWS”, na Helene trafilem, i wszystkie wina „kaprala” w piwniczce wypilem. W tajemnicy spisalem artykul na figowym listku, Baczac, by od Jego Mosci nie dostac po pysku.

Alex

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii człowiek, esej, historia, kobiety, kultura, polonia w usa, społeczeństwo, tradycja, usa, women i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s